Meditatie: De berg

Trek als je wilt even iets warms aan of pak een dekentje en ga dan op een matje zitten in een kleermakerszit of halve lotus.

De onderkant van je lichaam, vanaf je heupen naar beneden, is in deze meditatie je stabiele basis. Je rug recht erboven zonder dat het gespannen wordt. Losjes, en toch ook alert. Voel hoe die basis van je lichaam plaats inneemt en je lichaam draagt.

Je hoofd staat recht op je nek, je schouders zijn helemaal ontspannen. Je kunt ze even optillen en weer laten vallen.

Je handen rusten in je schoot of op je benen.

Je houding is rustig en waardig.

Dan breng je je aandacht naar je ademhaling. In en uit.

Voel hoe je buik rijst en daalt op het ritme van de adem.

Stel je dan in je fantasie een berg voor. Denk er niet te lang over na, neemt het eerste beeld dat in je opkomt. Dat kan een berg zijn die je kent van een vakantie, van een plaatje uit je jeugd, of een beeld dat zomaar bij je opkomt. Bekijk jouw berg goed en aandachtig. Is er één top of zijn er meerdere? Ligt er sneeuw op? Zijn de flanken rotsachtig of groen? Neem de tijd om deze berg goed in je op te nemen.

Neem dan ook de kwaliteiten van deze berg in je op. Kijk eens hoe onbeweeglijk en massief de berg is. Hoe sterk en hoe mooi. Of je nu van dichtbij kijkt of van veraf. Zoals je hier nu zit: stevig, rustig, met je stabiele basis op je matje, en met een waardige houding, net als die prachtige stevige berg die je nu voor je ziet.

Verplaats je dan nu op jouw manier naar de top van jouw berg. Kijk maar even goed om je heen. Geniet van het uitzicht, misschien schittert de zon. Het dal onder je. En de uitgestrektheid in de verte.

Laat je dan als het ware in de berg zakken, zodat jij één wordt met de berg. Jij wordt de berg. Je hoofd is de top, je ogen zien het uitzicht, je schouders en armen zijn de flanken. Je zitvlak en benen worden de basis van de berg. Jij bent de berg. Je hele lichaam ademt de berg.

Bij iedere uitademing word je steviger, en zwaarder. Voel maar dat je lichaam de kwaliteiten van die berg overneemt zoals je hier nu zit: rechtop, stil, stabiel, waardig.

Jij zit als een stevige rustige berg. Er zijn geen woorden meer bij, geen gedachten. Je bent helemaal aanwezig. De berg is er gewoon. De berg zit berg te zijn, de hele dag door. Terwijl de zon opkomt, een boog maakt over het dal, en weer neergaat.

IMG_20170302_190945_848

Terwijl het licht verandert, terwijl de nacht na de dag komt en de dag weer na de nacht, is de berg daar gewoon en is zichzelf. De berg zit daar stevig en rustig, bijna onveranderlijk. Stoïcijns. Terwijl het winter, lente, zomer en herfst wordt. Het weer is steeds anders, elke dag en elk uur. Soms is er zon, soms regen of sneeuw. De berg is rustig, stevig en kalm. De berg is er gewoon. In elk seizoen kan de berg ijskoude regen over zich heen krijgen, in de wolken of de mist zitten. De mensen die de berg komen bezoeken kunnen het jammer vinden dat de berg niet te zien is. Maar voor de berg maakt het niet uit wat mensen van de berg vinden. In de zon of in de wolken, in de gloeiende hitte of in de ijzige kou, de berg zit er gewoon en is zichzelf. Onbewogen door de cycli van dag en nacht, de seizoenen, het weer. Onbewogen door wat er aan de buitenkant van de berg gebeurt.

Ik ben een berg en ik voel me stil en stevig. Net als de berg hebben we in ons leven tijden van licht en donker. Buien van vrolijkheid en plezier en buien van irritatie, verdriet. We hebben stormen die de boel overhoop halen. Maar weet dat onder die woelige oppervlakte, altijd jouw stevige berg huist. Jouw kern. Met haar voeten stevig verankerd in de aarde.

Door in deze meditatie die berg te worden, verbind je je met de kracht en de stabiliteit van de berg. Je kunt zelf die stilte en stevigheid zijn. Je gedachten en gevoelens, piekeren, emotionele stormen en crisis, en ook alle dingen die je overkomen, hebben veel weg van het weer op de berg. Ook al verandert er veel in je leven, per minuut, per uur en over de jaren, de seizoenen komen en gaan, maar jij blijft van binnen die berg.

Wanneer je er op deze manier mee omgaat, leer je een diepere stilte en wijsheid kennen bij jezelf. Blijven staan, midden in de stormen, dat is wat bergen doen. Als we ernaar willen kijken en luisteren.

Dus als er in je leven veel onrust is, keer dan in gedachten terug naar dit beeld en gevoel van jouw berg. Voel je verankerd in de aarde en zeg tegen jezelf: ik ben een berg, en ik voel me stil en stevig.

Zo kun je de komende minuten doorgaan met de meditatie. Solide, fysiek aanwezig, met een stevige basis. In stilte. Van moment tot moment.

Word je dan langzaam weer bewust van de ruimte om je heen. Je lichaam, je ademhaling. Neem de tijd om terug te keren naar het hier en nu. Beweeg langzaam je tenen, je vingers. Draai een paar rondjes met je voeten en handen. Rek je dan rustig helemaal uit. Van top tot teen. Adem een paar keer diep in en uit. Open dan, als jij er klaar voor bent, je ogen.

Advertenties

Geef een reactie