Namiddagzon

22 september 2009

Namiddagzon

Gevechten diep van binnen
Een lach en een traan
Onzeker wie zal winnen

Vermoeidheid slaat toe
Ze is verdwaald

Alles komt zo onverwacht
Dan huilt ze en dan lacht ze
Verliest langzaam haar kracht

Haar masker wordt loodzwaar
Ze splitst zichzelf in twee
Wat rest is slechts verlangen

Verlangen naar het verre
Voor nu nog onbekend
Maar zeker voorbestemd

Het lijkt een schrale troost
Maar waard om voor te gaan

Want ergens in de verte
Verscholen in het dichte bos
Ziet zij een lichtje stralen

Een lichtje van geluk
Gedragen door diegenen
Waarop zij nu mag steunen
Al zet ze nog zo’n druk

Zij zal het pad begaan
Heuvel op en heuvel af
Ze leert er wel mee omgaan

Want aan het einde van haar zoektocht
Verschijnen dromen aan de horizon
Neemt ze afscheid van dat waartegen ze vocht
En geniet van de namiddagzon

Advertenties

Geef een reactie