Goals get you going

8 augustus 2016

Een A4’tje bedrukt met drie trainingen per week, 12 weken lang, dat hangt aan het memobord achter mijn bureau.. Dat ene dunne velletje papier heeft een impact, dat houd je niet voor mogelijk!

Je herkent het vast: je valt bijna in slaap van vermoeidheid na veel werk en wellicht een leuk maar druk weekend en hebt eigenlijk een work-out op de planning staan.. Zo’n situatie herken ik vaak op zondag: na een drukke week komen huishoudelijke taken en afspraken op zaterdag terecht, soms piept daar een gezellige late avond tussen en op zondagochtend moet de sportschool toch weer geopend en gesloten worden door niemand minder dan me, myself and I. Daar heb ik totaal geen moeite mee aangezien de zondag een ontzettend gezellige dag is om te werken, maar als ik dan eenmaal thuis op de bank ben geploft.. OEF!

Even lunchen, even ontspannen, wat mails wegwerken, social media updaten en plotseling begint het buiten al donker te worden. In dubio breng ik mijn met spierpijn gevulde benen in actie en loop naar mijn op de bank snurkende man: “ik heb wel zin om aan het rennen te zijn, maar ik heb totaal geen zin om te gáán rennen”…

Zijn logische antwoord waar ik natuurlijk op aasde: “tja, dan moet je je door dat gáán rennen heen zetten, dat is de enige manier om aan het rennen te zijn”..

Niet dat dat nu de doorslag gaf, want zo ver was ik zelf natuurlijk allang. Sinds twee weken is daar echter dat stemmetje in mijn achterhoofd dat fluistert: “op naar de halve marathon, op naar je lievelingsafstand”..

img_20160808_143416-1

Eén blik op dat velletje papier achter mijn bureau en ik trek mijn hardloopoutfit aan. Die eenmaal aan is er immers helemaal geen weg meer terug. Eén blik op dat velletje papier is altijd genoeg om me die drempel over te trekken, tenzij het natuurlijk gewoon niet verstandig is om te gaan rennen. Spierpijn of niet, doodmoe of niet, druk of niet – ik heb een doel. Een doel dat is uitgewerkt tot een plan en er is maar één manier om dat doel te bereiken: door dat plan te volgen. Het is zó simpel, je hoeft alleen maar drie keer per week netjes te doen wat er op dat velletje papier staat..

Natuurlijk heb ik zelf inmiddels al ruim voldoende ervaring om voor een halve marathon te trainen zonder zo’n voorgekauwd schema, maar puur dat uitgewerkte plan, dat zwart-op-wit in beeld hangt, is dat duwtje in de rug dat me over de startlijn trekt van elke training die iets meer voeten in de aarde heeft.

Dat is de boodschap die ik mezelf en iedereen die dit leest wil meegeven: heb je een doel, maak dan een plan. Breek het op in hapklare brokjes waartoe je je ook met enige tegenzin toe kunt zetten en streep ze af. Met elk vinkje kom je dichterbij je doel en dat visualiseren, dat is de truc. Je doel in beeld, elke dag zichtbaar en overzichtelijk opgedeeld in stappen die je telkens dichterbij dat doel brengen.. That’s what gets you going!

A dream without a plan is just a wish ❤

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s