Meditatief schrijven

Alsmaar doorschrijven, al gaat het nergens over, of je nu taal- of schrijffouten maakt of niet, desnoods in een verzonnen taal, als de pen maar blijft bewegen. Zoiets klinkt mij als schrijfster afgrijselijk in de oren. Als ik een foutje maak begin ik het liefst helemaal opnieuw en wat ik schrijf, moet ergens toe leiden. Aanvankelijk had ik dan ook de allergrootste moeite met de workshop Meditatief Schrijven die ik afgelopen weekend volgde, maar eenmaal een paar minuten onderweg begon ik er plezier in te krijgen en na een tijdje wilde ik stiekem helemaal niet meer stoppen! Reden genoeg om deze opdracht in mijn les Body & Mind op de sportschool te verwerken én er een artikel aan te wijden 🙂

Sommige mensen houden van schrijven, anderen juist niet. Wat we allemaal gemeen hebben echter, is dat we schrijven met een doel. We schrijven om een eindresultaat te behalen, zoals ik schrijf om deze blog te publiceren. Maar wat als we nu eens zouden schrijven zonder resultaat? Schrijven om te schrijven. Dat is meditatief schrijven. Net zoals je bij ademhalingsmeditatie je ademhaling volgt, volg je bij meditatief schrijven je pen. Je laat je pen de baas zijn, ook als de pen je over iets laat schrijven waar je helemaal niet over wilt schrijven. Meditatief schrijven is een manier van de controle loslaten.

Als je het zo bekijkt, besef je dat meditatief schrijven ook een manier is van de aandacht naar binnen richten, dichter bij jezelf komen. Je verplaatst namelijk de aandacht van het resultaat naar het proces: het gaat er niet om wat je schrijft, maar dat je schrijft. Door je te richten op het proces in plaats van het resultaat verschuif je de aandacht van je hoofd naar je hart. Door non-stop te schrijven, de pen continu in beweging te houden, krijgt je hoofd geen kans om het verhaal continu van commentaar te voorzien.

Dat levert weerstand op. Zeker als je een perfectionistische schrijver bent die met zijn of haar woorden iets wil bereiken. Geloof me, die weerstand is menselijk: het is dezelfde weerstand die je merkt als je begint met mediteren en er telkens gedachten blijven opkomen waardoor je je laat afleiden. Als die weerstand eenmaal naar de achtergrond verdwijnt en je leert het proces te waarderen, voelt het enorm bevrijdend.

IMG_20170727_084346_656

Waarom? Omdat je je niet meer druk hoeft te maken over het resultaat. Al die hoge verwachtingen die je altijd van jezelf hebt of die anderen van jou hebben, mag je laten gaan. Door non-stop te schrijven leer je vanuit je hart te schrijven: de pen wordt een sleutel naar jouw hart. Wie weet staan er opeens woorden op papier waarvan je nooit gedacht had dat ze voor je ogen zouden verschijnen: ze komen vanuit je hart, daar lagen ze verstopt.

Probeer het maar eens. Pak een blaadje en ga 5 tot 10 minuten schrijven. Beschrijf bijvoorbeeld de kleur geel. Wat doet die kleur met je? Wat ken je allemaal dat geel gekleurd is? Schrijf alle onzin op die in je opkomt. Associaties, observaties, gedachten, gevoelens. Verbeter niets, denk nergens over na – schrijf. Lach misschien onbewust om de onbenullige woorden die op papier verschijnen maar focus je op slechts dat ene doel: die pen in beweging houden, blijven schrijven.

Laat je me weten wat deze oefening met jou deed? Namasté.

 

Advertenties

Geef een reactie