Plasticsoep

Nee, dit is geen zeer onsmakelijk recept. Dat zou er vies uit zien, hè? Een waterig soepje vol plastic. Guess what? Dat is geen onzin! Zo zien onze oceanen eruit, dankzij ons. Nee, dat zie je niet als je lekker aan het strand ligt of op een idyllisch plekje gaat snorkelen. Dat zie je pas als je het opzoekt of afdaalt naar de diepe zeebodem waar nooit zonlicht komt, óf als je de documentaire ‘A Plastic Ocean’ kijkt..

Toegegeven, ik was in shock bij het zien van de beelden in deze documentaire. Natuurlijk weten we allemaal wel dat plastic niet goed is, dat het meeste ervan in de zee beland en dat dat schadelijk is voor ons hele ecosysteem. Dat het zó heftig is, dat heb ik me echter nooit gerealiseerd. De beelden van gestorven vogels die hun buikje compleet vol hadden zitten met plastic staan op mijn netvlies gebrand. “The record is 276 pieces of plastic inside of one 90-day old chick.” Tweehonderdzesenzeventig stukjes plastic in een diertje van 3 maanden oud! Je wilt je je eigen kind toch niet zo voorstellen..

Dat arme beestje eet al dat plastic echt niet vrijwillig. Dat is wat het allemaal binnenkrijgt in zijn of haar zoektocht naar écht voedsel. Hoe meer plastic wij in de oceanen dumpen, hoe meer het voor die diertjes zoeken is naar een speld in een hooiberg om aan voedsel te komen.

“If the plastics are in the foodchain of the dolphin they are also in our foodchain.” Ja, reken maar uit: het kleinste diertje krijgt de kleinste stukjes plastic binnen, maar wordt zelf weer opgegeten door een groter dier. Dat dier krijgt het kleinere diertje binnen inclusief al diens plastic en krijgt zelf natuurlijk ook weer een portie plastic uit de oceaan binnen. Wij, mensen, eten dieren uit de oceaan. Dus inderdaad, we komen er niet onderuit dat ook wij plastic binnenkrijgen. “Maar maar, dat zie ik nooit en daar let de Voedselwarenautoriteit toch op?” Ongetwijfeld. We zullen geen vis naar binnen werken met 276 stukjes plastic in z’n buik, maar elk zeediertje krijgt in zijn of haar korte leventje wel wat slokjes plasticsoep binnen. Of die stukjes plastic nu tastbaar aanwezig zijn of dat alleen nog chemicaliën over zijn, ze ZIJN er wel.

Denk je dat het dus beter is om geen zeedieren meer te eten zodat je zelf geen plastic binnenkrijgt? Think again. “So sweet potatoes, corn, sugar cane… all growing on 40 years of garbage.” Alsof de grond niet vervuilt door al die troep die wij erop storten. Ja, juist in arme landen, waar het gemakkelijk is ons plasticafval te dumpen en waar het héél toevallig ook heel goedkoop is om onze groenten te verbouwen. Win-win, zou je denken.. Lose-lose, lijkt er meer op.

Deze documentaire heeft mijn ogen geopend voor de plasticvervuiling waar wij allemaal aan meewerken en die veel diepgaandere gevolgen heeft dan de meesten van ons verwachten. Dat we nu voor plastic tasjes in winkels moeten betalen is fantastisch! Maar op die manier zijn er we er bij lange na niet. In de documentaire zie je niet alleen dieren en mensen die rond de vuilnisbelten leven lijden onder al dat plasticverbruik, maar wij allemaal. We gooien het plastic weg en krijgen er de gifstoffen voor terug. We dénken dat we plastic eenmalig kunnen gebruiken en het dan weg kunnen gooien zonder dat het enige impact heeft, maar de waarheid is dat het ons ons hele leven lang achterna jaagt.

Weet je wat, sta maar eens op, direct na het lezen van deze zin: trek je keukenkastjes en koelkast open en tel maar eens hoeveel plastic verpakkingen je daar tegen komt. Nou? Hoeveel van die verpakkingen koop je wekelijks, of maandelijks? Veel hè. Dat was dan alleen de keuken. We hebben je verzorgingsproducten en schoonmaakmiddelen niet eens bekeken. We gebruiken véél meer plastic dan we denken. Probeer de volgende keer dat je boodschappen gaat doen maar eens minder producten in plastic te kopen: haast onmogelijk! De goedkoopste bananen zitten in een plastic zak, WAAROM?! Komkommers vind je zowel met als zonder plastic: waarom mét als het ook zonder kan?! Al het fruit is óf voorverpakt, óf verzamel je zelf in een PLASTIC tasje alvorens het af te wegen. Wat gebeurt er thuis met dat tasje? Juist. WAAROM?! Je kunt toch net zo goed een katoenen of linnen tasje meenemen en daar je fruit in doen? Stel je dat je tijdens je wekelijkse boodschappen circa 3 plastic tasjes voor groenten of fruit gebruikt en je die vanaf nu inruilt voor een duurzaam tasje dat je zelf meebrengt: dat scheelt meer dan HONDERDVIJFTIG plastic tasjes per jaar! Excuses voor mijn geschreeuw, maar ik vind het zulke ongelofelijke getallen als je bedenkt dat het zó eenvoudig te veranderen is..

Om een lang verhaal niet nóg langer te maken zal ik je in een volgende blog tips geven over het verminderen van plastic, want daar ben ik zelfs sinds het zien van deze documentaire drastisch mee bezig. Wees niet bang, dat is écht niet moeilijk. Een kleine investering waar je ontzettend veel voor terug krijgt. Voor nu raad ik je aan deze documentaire zelf maar eens te gaan bekijken: ik kan me niet voorstellen dat je daarna niet staat te springen om tips om je eigen plasticverbruik te verminderen.

“Change is possible. It starts with us.”

 

 

Advertenties

2 thoughts on “Plasticsoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s