Bevrijd van mijn studiedrang

Eerst afwassen, dan pas bankhangen. Eerst stofzuigen, dan pas een film kijken. Eerst die chronisch veel te lange to do-lijst afwerken, dan pas ontspannen. Herkenbaar?

Tot een paar weken geleden was dat 99% van de tijd mijn werkwijze: éérst alles afvinken wat ‘moet’, dan pas doen wat ‘mag’. Alleen als ik echt compleet uitgeput was, mocht ik van mezelf eerder ontspannen omdat ik simpelweg niet anders meer kon. Dat resulteerde er uiteraard in dat ik ’s avonds nooit op tijd klaar was, elke dag mijn halve to do-lijst naar morgen aan het verplaatsen was en nooit echt kon ontspannen omdat er altijd wel iets ‘nuttigs’ te doen was. Voor mijn dwangmatige gevoel moest alles wat ik deed effectief zijn: een serie kijken leidt nergens toe, terwijl stofzuigen leidt tot een schoner huis. Als basisschoolmeisje verslond ik boeken, maar na wat gebeurtenissen in mijn jeugd is dat er compleet bij in geslopen. Uiteraard heb ik de afgelopen jaren héél veel gelezen: wetenschappelijke literatuur, handboeken, zelfhulpboeken en kookboeken. Wanneer ik in een zeldzaam geval met een leesboek op de bank zit, zit daar altijd wel een doel achter. Romans, thrillers of chicklits – ik heb ze in geen jaren aangeraakt. Dat tot mijn eigen grote frustratie en verdriet, want lezen was vroeger mijn grootste hobby en ondanks dat daar inmiddels vele andere hobby’s voor in de plaats zijn gekomen, weet ik zeker dat er voldoende ruimte over is om lezen weer aan dat lijstje toe te voegen. Helaas is die ruimte er niet op mijn to do-lijst, want romans lezen biedt toch geen resultaat?

IMG_20160511_120820

Een verknipte mindset, daar ben ik me terdege van bewust. Zie er echter maar eens vanaf te komen. Dat probeer ik al jaren, maar pas sinds een paar weken realiseer ik me dat ik al die tijd heb gevochten tegen een kracht die veel sterker was dan mijn gevoel: studiedrang. Als er één traumatische gebeurtenis is die deze kracht kenmerkt, is het wel die dag op de bassischool dat de juffrouw mij ’s ochtends vertelde dat ik een slecht cijfer had voor mijn verkeersproefwerk. Het cijfer zouden we pas aan het eind van de dag krijgen dus de hele dag zat ik vol spanning: ik haalde altijd goede cijfers en nu was het zo slecht dat de juffrouw het mij al meteen ’s ochtends vertelde? Na afloop van die lange schooldag noemde de juffrouw de cijfers op en naarmate mijn naam naderde begon mijn hart harder en harder te bonken in mijn keel. “Giulia, een 7.” WAT?! Ik hoor en zie het haar nog zeggen. Een 7, slecht. Inderdaad, Giulia haalde normaal gesproken alleen maar negens en tienen, maar een 7 slecht noemen en mij daar de hele dag peentjes voor laten zweten? Het feit dat ik me dit moment zo’n 15 jaar later nog glashelder kan herinneren zegt genoeg: dat was een traumatische ervaring. Het kenmerkt echter wel mijn hele schoolcarrière: men was van mij gewend dat ik hoge cijfers haalde, dus voelde ik de druk om altijd maar te presteren en de lat hoger en hoger te leggen. Door ziekte heb ik het hele laatste jaar op de middelbare school geen lessen gevolgd en kwam alleen naar school voor proefwerken en de eindexamens: ik slaagde voor mijn VWO met een gemiddelde van 8.6, magna cum laude. Inmiddels ben ik klaar met de universiteit en studeer ik af met, je raad het al: een gemiddelde van 8.3. Is dat nou echt nodig? Als je het mij vraagt niet. Eerlijk waar, ik weet dat een 6 voldoende is, maar ik kán mezelf wat studeren betreft niet toestaan minder te presteren dan voor de volle 100%.

Op de één of andere manier beperkt dat perfectionisme zich echter wel grotendeels tot studeren. Natuurlijk, ik doe altijd mijn best voor alles, maar echt tot het uiterste gaan en veel te veel van mezelf vragen om altijd als beste te presteren, dat beperkt zich tot studeren. Dat gevoel had ik al jaren aangezien ik het huishouden, sociale activiteiten en mezelf volledig kon wegcijferen tijdens tentamenperiodes, maar inmiddels liegt het bewijs van de afgelopen 4 weken er zeker niet om. Op 23 juni leverde ik mijn allerlaatste opdrachten voor de universiteit in (al was de perfectionist in mij uiteraard al 6 dagen eerder klaar) en sinds die tijd sta ik elke dag opnieuw versteld van mezelf. Ondanks dat ik ruim 40 uur per week werk voel ik me VRIJ! Ongelofelijk.

IMG_20170612_100706_558

Na een lange ochtend werken plof ik moe op de bank, eet mijn lunch en doezel daarna zachtjes in. Een half uurtje tot uurtje later word ik weer wakker en glimlach tevreden: dat had ik nodig. Op mijn gemak kan ik even wat lezen, mediteren of televisie kijken. Toegegeven: liefst wel met een doel, maar op een tijdsbestek van 4 weken hoor je mij niet klagen over deze enorme progressie. Ik durf erom te wedden dat ik over een paar maanden weer compleet verslaafd ben aan ontspannende boeken lezen en ik kan niet wachten tot het zover is! ❤

Het belangrijkste is echter: ik kan nu accepteren dat het juist heel belangrijk is om éérst te ontspannen, alvorens je weer in te spannen. Heb ik immers een middagje ontspannen, dan kan ik rest van de avond weer volop aan de slag voor mijn eigen bedrijfjes. Zou ik dat in de omgekeerde volgorde doen, dan zou ik véél langer bezig zijn omdat ik niet uit mijn woorden zou komen, mezelf wakker zou moeten houden boven mijn toetsenbord en door van alles op internet afgeleid zou worden. Voor het aantal werkuren maakt het echter niet uit in welke volgorde je ze maakt: ik maak er zelfs minder als ik éérst ontspan en dán pas inspan, omdat ik effectiever kan werken met een uitgerust hoofd. Tel je de uren bij elkaar op, dan werk ik toch zo’n 9 à 10 uur op een dag: méér dan in een standaard fulltime werkweek. Zo voelt het echter niet, dankzij die vrijheid om mijn eigen uren in te delen en mezelf dus tussendoor op te kunnen laden! Dat klinkt misschien vreemd voor een gezonde 25-jarige, maar ik zal je binnenkort iets meer vertellen over waarom ik geen 8 tot 5 mentaliteit heb en doodop ben na een paar uur buitenshuis werken. Deze blog is zo al lang genoeg 😉 Ik zal er een eind aan gaan breien..

Vrijheid

Feestjes, sociale activiteiten, spontaan iets leuks doen? Kom maar op! Alle tijd die ik niet hoef te werken, is nu vrije tijd in plaats van ‘potentiële studietijd’. Alles wat ik al die jaren aan leuke dingen extra deed, ging af van de tijd waarin ik ‘had kunnen studeren’, dus voelde ik me altijd bezwaard. Nu weet ik wanneer ik in de sportschool moet werken en maak ik zelf mijn eigen werkplanning: als ik niet hoef te werken in de sportschool en mijn eerstvolgende deadline is behaald, dan ben ik dus écht vrij. Klaar, afvinken en niet meer naar omkijken!

Eerst frustreerde het me: had ik dit jaren geleden al ontdekt, dan was studeren een stuk eenvoudiger geweest. Dat is echter een zinloze gedachte: niet voor niets is die mindset DIRECT na mijn afstuderen 180 graden gedraaid. De drang om altijd méér te studeren om méér te presteren heeft me al die tijd tegengehouden. Waarom die kracht zo sterk is geweest dat ik er nauwelijks iets aan heb kunnen doen, dat durf ik niet te zeggen. Dat maakt nu echter ook niets meer uit. De beslissing om niet verder te studeren, tenminste voorlopig niet, blijkt voor mijn mentale gezondheid minimaal 200% de juiste beslissing te zijn. Natuurlijk blijf ik leren, want ik ben ontzettend leergierig. Dat kan ik echter ook zelf, uit boeken en van het internet of met online studies in mijn eigen tijd en wie weet, over heel veel jaren levenswijsheid extra, wel weer aan de universiteit 😉 Voor nu geniet ik lekker tussen alle drukte door van die enorme vrijheid!

 

Advertenties

4 thoughts on “Bevrijd van mijn studiedrang

  1. Oh ja, dit is echt enorm herkenbaar. Alhoewel het bij pas na mijn studie begon. Ik was altijd van ’s morgens vroeg 6 uur tot 12 uur ’s nachts in de weer. Ik nam veel te weinig rust. Loslaten gaat gelukkig inmiddels weer een stuk beter en nu zorg ik er voor dat ik eerst ontspannen ben, voordat ik met mijn blog aan de slag ga. Geniet van de vrijheid! 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s