StrongFit #3 Progressie

Alwéér een maand voorbij, ik blijf me erover verbazen hoe snel de tijd gaat.. In de drukte van het nieuwe jaar, veel werken, tentamens, deadlines en ergens te midden daarvan een huishouden, een man, twee katten en een sociaal leven. Laatst vroeg iemand mij of ik niet standaard meer uren in een dag nodig zou hebben: zéker wel! Gelukkig vind ik bijna alles wat ik doe hartstikke leuk en dat geeft op de meeste dagen meer energie dan het kost. Iets wat er dan echter bij inschiet, is ontspanning..

Ontspanning, dat kan ik wel het credo van de afgelopen maand noemen. Ergens halverwege was ik uitgeput, iets met te veel werken om voor een belangrijk tentamen te leren. Zéér toevallig (daar geloof ik niet in, nee) was daar zeer recentelijk de afspraak met Narinder om elke week te mediteren. Ik gééf wel drie keer per week meditatie aan het eind van mijn les BodyBalance, maar zelf mediteren, daar heb ik de rust niet voor. Paradoxaal hè? Ik heb de rust niet om mezelf rustig te krijgen. Tja, daar is geen beginnen aan dus.. De enige oplossing is mezelf verplichten mezelf tot rust te brengen. Nu ik met Narinder heb afgesproken elke week minimaal 5 minuten te mediteren, móet ik dat wel doen. Niet dat hij me bij de lurven pakt als ik het niet doe, maar mijn perfectionistische ik wil toch zeker braaf alle afspraken nakomen 😉

IMG_20170127_075334_553.jpg

Meditatie is iets waarvan ik wéét dat het goed voor me is, maar wat ik heel moeilijk op mezelf kan toepassen. Liever wilde ik daarom lezen als ontspanning inzetten, maar Narinder bleef bij meditatie en ergens ben ik daar sinds vandaag wel blij mee. Ik heb het lezen namelijk zelf toch opgepakt (wijsneus hè) en boekte vandaag het eerste voelbare succes met meditatie. Denk nu niet dat ik opeens elke dag zit te lezen en mediteren: ik haal met moeite die ene keer per week mediteren en zo’n 2 keer per week 10 minuutjes ontspannend lezen (uiteraard úren meer aan wetenschappelijke literatuur, maar die tellen niet). Vandaag was echter die ene keer deze week en voor het eerst voelde ik tijdens de meditatie een bepaalde spanning van me afglijden: spontaan bleef ik na de meditatie even zitten op de bank om weer als het ware te aarden en mezelf weer op te peppen aan de slag te gaan, want stiekem voelde ik me wel heel lekker rustig..

Met al die ‘verplichte’ ontspanningsmomentjes ben ik dus intens blij, want zoals ik in mijn vorige update al schreef vind ik de mentale progressie vele malen belangrijker dan de lichamelijke progressie. Dat betekent deze maand dubbele winst! Dubbel? Jazeker, want waar vorige maand vrijwel alleen mentale winst was, is er nu mentale én lichamelijke winst. Mijn lijf lijkt eindelijk iets van afvallen te accepteren en heeft me in de afgelopen maand een kleine 5 kilo in mindering gebracht. Waar het eerst voor geen meter opschoot, gaat het me nu soms zelfs wel iets te snel. Tja, dat ik mijn lichaam niet de baas ben dat is me inmiddels toch al een tijdje pijnlijk duidelijk..

IMG_20170120_205553_401.jpg

Oké, twee maanden achter de rug, twee maanden te gaan.. Wat gaan we doen? In die twee maanden wil ik graag nog eens 5 kilo afvallen, dus theoretisch gezien kunnen we nu op half tempo doorstomen 😉 Liever echter, wil ik leren vrijwillig te ontspannen, gewoon omdat ik voel dat ik ontspanning nodig heb of nóg beter omdat ik mezelf die ontspanning gun zodat ik misschien soms rustig wandelend in plaats van sprintend door het leven kan gaan. Datzelfde geldt voor voeding: allemaal leuk & aardig dat tracken van voeding, maar mijn levensdoel is geen six-pack en zowel mijn omgeving als ikzelf worden er niet blij van als ik elke maaltijd afweeg en bereken. Het is een prachtige methode voor het bereiken van doelen, maar mijn doel is juist op een ontspannen manier met voeding om te gaan. Een relaxte relatie met voeding, dat is iets van járen geleden voor mij. Het komt wel steeds iets meer terug, maar zowel mijn lijf als mijn hoofd sputteren geregeld tegen. Juist nu ik in feite op een toppunt zit in mijn afvalprestaties en het tracken van alles wat ik eet, drink & doe, wil ik het loslaten. Waarom juist nu? Omdat ik mezelf na twee eetstoornissen wel ken. Dat gevoel van je calorieën en macro’s per dag behalen en afvallen geeft een kick en kan verslavend werken.. Onlangs had ik al zo’n moment waarop ik voelde dat ik méér moest eten, maar mezelf met ijzeren discipline aan mijn dagdoelen hield. Dat was een eye-opener: die discipline kende ik van toen ik ongeveer de helft woog van wat ik nu weeg en die discipline wil ik nóóit meer terug.

Dus, de nieuwe uitdaging vanaf vandaag, wordt één dag per week NIET tracken. 6 dagen lang netjes alles bijhouden en op die ene dag, zonder app, weegschaal en berekeningen, op gevoel hetzelfde doen. Guess what? Dat was mijn eigen voorstel aan Narinder 🙂 Hij weet inmiddels wel dat ik te eigenwijs ben om elk advies op te volgen, maar na twee maanden voel ik me ook vrij genoeg om zelf bij hem aan te geven waar ik behoefte aan heb. Een rustweek? Doen we niet, daar voel ik me echt niet goed bij. Wekelijks één dag niet tracken, dat vind ik ook spannend, maar dat is juist de uitdaging die ik nodig heb om mezelf te leren vertrouwen.

If it doesn’t challenge you, it doesn’t change you ❤

Advertenties

One thought on “StrongFit #3 Progressie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s