Balans

Wat mij betreft het allerbelangrijkste woord in heel je leven: balans. Op geen enkel vlak is “te” juist, balans is het enige antwoord. Eet niet te veel, niet te weinig, maar in balans. Sport niet te veel, niet te weinig, maar in balans. Werk niet te veel, niet te weinig, maar in balans. Trek je niet te veel van anderen aan, niet te weinig, maar in balans. Alles in balans..

Stiekem was ik zelf vroeger van de uitersten. Ik at of te weinig, of te veel en sportte of te weinig of te veel. Ik studeerde me te pletter en kon daarna geen poot meer uitsteken. Ik trok me veel te veel van anderen aan, maar deed er weinig mee. Iets wat me aanvankelijk niets meer dan veel pijn, frustratie en verdriet heeft opgeleverd. Gelukkig is daar het gezegde “al doende leert men”..

Al doende leert men namelijk met heel veel vallen en opstaan dat balans de sleutel is. Dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar elke muur waar je tegenaan botst, of het nu aan het ene uiterste of aan het andere uiterste is, duwt je weer terug naar het midden: daar waar de balans ligt. Zie het als een kamer met 4 muren van elastiek: je begeeft je richting de ene muur, die werpt je heel hard terug richting de andere kant van de kamer waar je opbotst tegen de andere muur, die veert weer terug zodat je weer bij de eerste muur uitkomt maar de amplitude van die beweging neemt langzaam af..

Met horten en stoten kom je zo sprongsgewijs steeds dichter bij het midden terecht. Zo ervaar je langzaam meer balans en besef je hoe prettig dat is. Natuurlijk wist je dat al veel eerder, maar tussen “weten” en “doen” zit een enorme kloof die alleen door heel veel trial-and-error overbrugd kan worden. Het enige dat telt is dat jij altijd één keer vaker opstaat dan valt!

kevingiulia-155

Waarom nu dit hele relaas over balans? Omdat mijn elastieken die ooit gigantisch veel veerkracht hadden, die nu eindelijk lijken te verliezen. De afgelopen maanden zijn er zo veel dingen op mijn pad gekomen die me net het laatste duwtje in de rug gaven om die balans te vinden. Om maar een paar voorbeelden te noemen: het trouwen met mijn grote liefde heeft me geleerd dat het zoveel waard is om het leven te vieren en ervan te genieten, mijn werk in de sportschool is het leukste bijbaantje dat ik ooit heb gehad en een baantje waar ik zeker toekomst voor mezelf in zie, het geven van de les Body Balance gaf me de kans zelf letterlijk meer in balans te komen door rust & ontspanning te vinden in de les en überhaupt de kans instructrice te mogen zijn is een droom die uitkomt die aan mijzelf heeft bewezen dat ik op eigen kracht en door goed naar mezelf te luisteren datgene kan doen waar ik echt gelukkig van word. Iets wat jaren geleden voor mij onmogelijk leek en wat me jaren aan studie en gezondheid ‘gekost’ heeft, is dankzij heel veel struikelmomenten met een helpende hand van lieve vrienden & familie wél gelukt: op mijn 24e durf ik te zeggen dat ik het leven leid dat mij gelukkig maakt en waar ik van houd <3

Natuurlijk is nooit alles perfect, dat zou immers ook “te” zijn. Het leven zelf staat in balans en na jaren waarin de balans meer uitsloeg naar beneden, slaat de balans nu meer uit naar boven. Een optelsommetje brengt de totale balans dan over een poosje weer netjes in het midden. Niet perfect in het midden, want aan perfectie doe ik niet meer. Wel zo ongeveer in het midden, precies goed genoeg 😉

Oh, en over die dingen op mijn pad die me hielpen de balans te vinden: zo komen er zeer binnenkort meer aan waar ik héél veel zin in heb  en waarover ik zeker verslag uit ga brengen op deze blog! Inderdaad, renmeisje doet niet meer verslag van elke training, want momenteel speelt er even zo veel in mijn leven dat ik geen tijd heb om van elk rondje verslag te doen, zeker niet aangezien die rondjes er nu gewoon zijn om mijn hoofd leeg te maken en te genieten van het leven!

Renmeisje wordt dus gewoon mijn platform over alles wat mij bezighoudt, vooral omtrent hardlopen natuurlijk, maar ook een stukje levensfilosofie dat ik mezelf bijbreng en hier zwart-op-wit zet als naslagwerk voor mezelf. Alles wat een rennend meisje bezighoudt dus. Die marathon? Ook die, ja. Die droom blijft staan en blijft mijn ultieme doel: jaren geleden had ik nooit gedacht dat ik nu in een sportschool zou werken en les zou geven, dat ik getrouwd zou zijn en dat ik bijna afgestudeerd communicatiewetenschapper zou zijn dus ik geloof niets meer van wat ik vooraf niet verwacht..

Stay tuned!

Advertenties

1 REACTIE

Geef een reactie