57. Het ware geluk

Hardlopen ver van de stadse wereld, groene weilanden en hoge bomen om je heen, alle natuur met een gouden randje omlijst dankzij de gloed van de ondergaande zon.. Meer dan stralen kon ik niet <3

Even een late update van mijn 12 kilometer op 12 september. Want ja, perfectionistisch ben & blijf ik stiekem wel een beetje.. Er staan nu 56 artikelen op mijn blog, terwijl ik toch echt 58 trainingen heb voltooid. Dus, bij deze numero 1 van de laatste twee verslagen..

Althans, in zeer korte versie. Details zijn namelijk vrij moeilijk te herinneren, zo 15 dagen later. De essentie van deze training staat me echter op het netvlies gebrand: die prachtige gouden gloed over het wijde landschap om me heen, de schaduw van de grote bomen boven me, de laagstaande zon op mijn schouders en een onuitwisbare glimlach op mijn gezicht..

img_20160912_193405

Dit soort trainingen, die vormen het ware geluk. Het zien en beseffen van hoe mooi de wereld kan zijn, hoe mooi het leven kan zijn.. Al is het leven niet altijd even eerlijk en even draaglijk, op dit soort momenten springen alleen alle mooie aspecten eruit. Alle fantastische herinneringen aan de meest memorabele momenten, alle prachtige ongerepte natuur, alle hoopvolle toekomstplannen.. Op dit soort momenten ervaar ik ruim een uur lang voor mijn gevoel het ware geluk..
Al weet ik diep van binnen dat er zoveel verdriet aan dat geluk heeft geknaagd en ongetwijfeld zal gaan knagen, dat is niet wat nu telt. Voor héél eventjes, is er niets anders dan één stralende glimlach..

Into the forest I go,
to lose my mind and find my soul.
<3

Advertenties

Geef een reactie