54. Nieuwe paden bewandelen

Herinner je je mijn eerste trainingsweken? Mocht je toen al meegelezen hebben: mijn eerste lange duurloop was 12.5 kilometer, mijn tweede lange duurloop 14 kilometer. Natuurlijk rende ik voor die tijd al regelmatig afstanden tot 21.1 kilometer, maar het marathonschema begint weer een stapje terug i.v.m. de intensiteit van de trainingsweken. 14 weken geleden was mijn lange duurloop dus 12.5 kilometer, inmiddels is mijn korte duurloop 14 kilometer..

Dat bedoel ik figuurlijk met “nieuwe paden bewandelen”: een nieuwe manier van in het hardlopen staan, namelijk 14 kilometer niet meer zien als een lange afstand maar als je korte, snellere duurloop. Een complete mentaliteitsverandering, in 14 trainingsweken. Ja, dat het trainen voor een marathon je leven verandert, daar ben ik steeds zekerder van.

Dat “nieuwe paden bewandelen” bedoel ik dit keer echter ook zeer letterlijk: aangezien ik geen standaardrondje had van 14 kilometer, moest er eentje gemaakt worden. Nou, dat wordt dus écht wel een standaardrondje vanaf nu! Wát een prachtige route.. Al liep ik één keer mijn afslag voorbij en ging ik even verderop linksaf in plaats van rechtsaf waardoor ik die nieuwe paden tevens letterlijk heb bewandeld (want al rennend je route zoeken op Google Maps vind ik een uitdaging), wat heb ik genoten!

img_20160905_183140

De route was de eerste 6 kilometer gelijk aan mijn standaard rondje voor 11 kilometer, waar ik sowieso ook dol op ben. Vervolgens maakte ik een mooie lus door prachtige natuur, heel afgelegen. Met een prachtige nazomerzon op mijn hoofd en al het groen om me heen, kon ik niets anders dan intens genieten. Om mijn tempo gaf ik dan ook al snel helemaal niets meer, al was dat toch vrij aardig ondanks de ongeplande wandelpauzes om de route te hervinden.

Dit soort trainingen, daar doe ik het voor. Eventjes helemaal weg uit de hectiek van alledag, vrijwel helemaal alleen in de natuur, muziek in mijn oren en genieten van al het moois dat de wereld te bieden heeft. Het klinkt cliché maar echt, alleen hardlopen doet dat met me. Als ik fiets geniet ik ook intens van de natuur, de zon en de muziek, maar het is een wereld van verschil. Tijdens het hardlopen voel ik me meer één met de natuur; doordat ik elke pas op de aarde voel neerkomen, doordat ik veel meer bezig ben met de route en al het pure om me heen en doordat hardlopen de meest rauwe vorm van vrijheid is. Je hebt niet veel spullen bij je, slechts wat je nodig hebt want elke gram extra moet je meezeulen. Je zet voet voor voet, meer niet. Het is zó eenvoudig, maar biedt juist daardoor meervoudig genot 🙂

Genieten van de natuur, genieten van wat je met je lichaam blijkt te kunnen, genieten van het voorrecht te mogen hardlopen, genieten van alle mooie gedachten die door je hoofd gaan en genieten van de vrijheid even letterlijk weg te lopen van alle dagelijkse hectiek.. 14 kilometer later stapte ik stralend van geluk (oké, en van zweet) ons appartement binnen, vol energie om weer productief aan de slag te gaan!

Some days it’s not about speed or miles,
it’s just therapy.
<3

 

Advertenties

Geef een reactie