34. Kilometervreter

Een kilometervreter, zo voel ik me de laatste tijd écht wel. Als je je eerste halve marathon loopt leer je dat je daarna een paar weken moet herstellen; train je voor een marathon dan ren je gewoon in dezelfde week waarin je 25 km rent in totaal in 3 trainingen nog eens zo’n 20 kilometer. Inderdaad, mijn trainingsweken bestaan sinds vorige week uit méér dan een hele marathon per week. Met nog één training te gaan heb ik deze maand al 177 km gerend, meer dan ooit tevoren. In totaal zitten er inmiddels 313 marathontrainingskilometers in mijn benen, na 34 van de 71 trainingen. Over 2 trainingen zit de helft van mijn schema er al op..

Met zo mogelijk nóg stijvere pootjes dan gisteren trok ik vanochtend blij mijn roze slofjes weer aan: tijd voor een 11 km korte duurloop, dat betekent dat ik één van mijn favoriete rondjes mag rennen! Dat rondje heb ik in de tweede week marathontraining kunnen rennen, daarna lagen alle afstanden boven of onder die 11 km. Dat ik het rondje al een tijdje niet had gerend, bleek wel toen ik na ruim een kilometer besefte dat ik verkeerd was gelopen: ik rende nu precies achterstevoren. Achja, ideaal voor de variatie! Volgende week ren ik hetzelfde rondje, dus kan ik het dan weer omkeren 😉

IMG_20160728_165240.jpg

Al ging ik weer als een pinguïn van start, rende ik ook vandaag al vrij snel de benen losser en merkte op dat ik sneller rende dan gewoonlijk. Zou het toch weer dat dóór de pijn heen willen rennen zijn? Razendsnel was het niet, maar als ik vóórdat ik de 7 kilometer aantik al onder de 7 min/km zit, is dat voor mijn dieselmotortje een snelle start.

Wat natuurlijk momenteel perfect is aan op donderdag rennen, is dat het dan telkens een x aantal weken voor de bruiloft is. Vandaag precies 3 weken.. Het gaat nu zó snel! Altijd roept dat mooie gedachtes op aan wat ons te wachten staat, waardoor ik niet eens door heb dat ik aan het trainen ben. Een grappig besef ontstond toen ik hoorde dat ik 3 km had gerend en automatisch dacht: oh wauw, ik hoef er nog maar 8! Vrij hilarisch vond ik het, dat had je mij een paar maanden geleden écht niet horen denken..

Die gedachte was eigenlijk wel representatief voor de hele training. Nooit eerder heb ik zo relaxt toch zo’n vrij lange afstand afgelegd. Al is het voor mij nu een korte duurloop, 11 kilometer is toch langer dan een uur. Daar had ik echter totaal geen erg in: ik rende op een prima tempo, genoot van de omgeving ondanks dat ik inmiddels op die route al elk grassprietje weet te vinden en liet mijn gedachten de vrije loop. Die 11 kilometer vlogen voorbij, voor mijn gevoel zelfs sneller dan een 5 km vaak voorbij vliegt. Voor ik het wist zat het erop en vond ik het stiekem nog jammer ook..

A run begins the moment you forget you are running.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s