26. Grenzen verleggen

10 kilometer.. Ooit iets wat “anderen” deden, vervolgens een ultiem doel, later een lange duurloop en nu? Nu is het een tempoloop. Zo’n loop die je even tussendoor doet.  Een afstand waar je je niet druk om hoeft te maken, die je zo uit je mouw schudt. Alsmaar grenzen verleggen..

Een aparte ervaring vond ik het, om een afstand van 10 kilometer als tempoloop te doen. Alles onder de 10 kilometer klinkt kort en niet anders dan normaal, zo ook de 6 en daarna 8 kilometer tempoloopjes van de afgelopen weken. Vanaf deze week is het 10 kilometer, over twee weken alweer 11 en dat loopt op tot 14 kilometer. Een afstand die aan het begin van het schema nog een lange duurloop was.

Zo merk je toch dat ook je mindset verandert. Die 10 kilometer zag ik nu ook niet als een lange afstand, maar net zoals een 5 km als een rondje dat ik ff zou rennen. Eerlijk is eerlijk, ondanks dat het niet razendsnel ging vandaag, voelde dat ook tijdens en na de training zo. Als “even een rondje rennen”. Terwijl het toch de dubbele afstand is van een herstelloop, maar tegelijkertijd ook minder dan de helft van een lange duurloop.

Over de training zelf heb ik niets speciaals te melden: met toch nog enigszins stijve pootjes van  afgelopen dinsdag liep ik 10 heerlijke kilometers, aanvankelijk in een zeer traag, aan het eind in een zeer snel tempo. Steeds meer zie ik mezelf als dieselmotor: ik heb écht lang de tijd nodig om op te starten. Tijdens een 5 km training raak ik niet eens echt in vorm, tijdens deze 10 kilometer kwam het tempo pas echt in de laatste 3 kilometers. In 3 kilometer rende ik 15 seconden van het tempo dat ik in 7 kilometer had opgebouwd af. Stiekem heb ik in de laatste paar honderd meter zelfs de 5:58 op mijn horloge voorbij zien komen..

IMG_20160715_135217

Omdat ik op de één of andere manier eigenlijk zelden 10 kilometer ren (meestal 8 of 11) heb ik geen standaard rondje voor die afstand, terwijl ik dat voor de meeste andere afstanden wel heb. Desondanks wil ik variëren want na jarenlang dezelfde rondjes herhalen kan ik elk grassprietje wel met m’n ogen dicht aanwijzen. Voor vandaag had ik daarom een nieuwe route uitgestippeld in gebied waar ik normaal niet kom: héél eenvoudig rechtdoor, links, links, rechtdoor. Voor mij als ik op een bepaalde tijd thuis moet zijn echt noodzaak, want het zou niet de eerste keer zijn dat ik opeens in België sta. Apetrots was ik dan ook toen ik de route volledig foutloos had gevolgd, hoewel Google Maps me één detail was vergeten te vertellen: de tweede “links” bleek een zandpad van circa 2 kilometer te zijn. Práchtige natuur, maar voor al die kleine spiertjes een flinke klus elke stap te corrigeren. Gelukkig heeft het de afgelopen dagen weinig geregend, anders was dit pad echt een misère geweest. Nu brak het mijn tempo natuurlijk wel doordat hardlopen in los zand remt, maar de prachtige omgeving maakte alles goed. Aangezien er voorlopig slechts één volgende 10 kilometer op het programma staat, weet ik bij deze al welke route ik best nogmaals wil lopen :).

Zoals gezegd vlogen de 10 kilometer voorbij alsof het gewoon “even een klein rondje” was. Heerlijk weertje, fijne muziek, prachtige nieuwe omgeving.. Gewoon even een klein rondje genieten dus!

Running doesn’t define me,
but I feel like every mile I run adds to the person I want to be. ❤

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s