18. Passie beweegt

Als er iets is wat ik vandaag heb geleerd, is het dat passie beweegt. Letterlijk. Tijdens de inspirerende ruim 7 uur durende training van vandaag, tijdens de heen- & terugreis en als bevestiging tijdens een fantastische intervaltraining aan het eind van zo’n intensieve dag.

Vroeg opstaan is zeg maar niet mijn sterkste kwaliteit. Althans, dat dacht ik. Toen vanochtend mijn wekker om 6 uur af ging, vond ik dat reuze meevallen. Zou het liggen aan de reden waarvoor ik opsta? Vandaag stond er een geweldig inspirerende training voor mijn werk op de sportschool op het programma, waarna ik tot mijn grote verbazing in plaats van doodmoe, vól energie thuiskwam! Snel greep ik een zelfgemaakte bosvruchtenmuffin & een handje druiven en trok mijn hardloopoutfit aan. Binnen een klein half uurtje na thuiskomst was ik de straat alweer uit. Het was 19:59, ik had niet eens avondeten gegeten en toch stond deze echte ochtendloper te springen om te intervallen. Al mijn passie voor sporten, die ik vol liefde in de sportschool wil overbrengen op (nieuwe) leden, is vandaag tot een enorm vuur aangewakkerd dat ik écht even moet temperen door mezelf helemaal stuk te rennen. Daar komt bovendien bij dat mijn benen en vooral heupen het niet bepaald gewend zijn dat ik 12 uur lang op m’n kont zit en dus aardig protesteerden.

IMG_20160629_211556

Over de training kan ik dan ook kort & krachtig zijn: die ging hard. Ondanks dat ik de stijfheid van een hele dag zitten gigantisch goed voelde zitten, ging ik binnen die grenzen helemaal stuk. Tijdens het vierde interval voelde ik zelfs dat ik wat gas terug moest nemen omdat de vermoeidheid toe begon te slaan, maar na dat gedaan te hebben kon ik het 5e & 6e interval weer heerlijk knallen. Met volle teugen genoot ik zoals ik zelden van een intervaltraining geniet en zoals je altijd merkt bij zo’n training, is het voorbij voordat je het beseft.

Eenmaal thuis plofte ik braaf met een ice pack (ter preventief herstel) en mijn restje avondeten van gisteren op de bank. Voldaan en nét ietsje rustiger. Echt, als ik ergens dolenthousiast over ben, dan sta ik letterlijk te stuiteren en móet ik mezelf even uitputten om weer enigszins tot rust te komen. Zo geschiedde.

Inmiddels typ ik dit verslag terwijl ik op mijn bureaustoel zit, gedurende het voortschrijden van dit artikel mijn oogleden langzaam naar beneden voel zakken en de pijn in mijn heupen weer voel toenemen. Volgens mij is het tijd om dat hoofdje eens even helemaal stil te zetten en dat lijf horizontaal te leggen, voordat morgen de wekker wéér om 6 uur gaat..

.. en weer zal ik enigszins met gemak rap naast ons bed staan: bewogen door passie. Zoals de vurige passie mij vanavond letterlijk bewoog om harder en harder te rennen, zo streef ik ernaar mijn ongeremde passie talloze leden ook letterlijk in beweging te zetten!

Champions are made from something they have deep inside them – a desire, a dream, a passion.
<3

 

Advertenties

Geef een reactie