1. The game is on!

Eenendertig millimeter, dat gaf Weeronline gisteravond aan voor vandaag. Mijn Buienradar-app toonde pieken tot aan de nok van de grafiek, zoals ik ze nooit eerder had gezien. En ik wilde hardlopen.

Iets in je zegt dat dit gekkenwerk is: niémand gaat op een dag als vandaag vrijwillig de deur uit. De warme bank inruilen voor 5 kilometer door de stromende regen in een dunne tight, een dun “regen”jasje en met 3 soorten technologie aan je lijf? Wie mij echter kent, weet dat ik hier juist de uitdaging in zie. Ik houd van dit soort momenten: iets doen wat niemand doet, waarvoor anderen je voor gek verklaren. Juist dát doen, geeft mij een enorme kick. Daar komt bovendien bij: na inschrijving voor een wedstrijd krijg je ook geen bestelformulier voor het weer aangeleverd..

Oktober in Nederland, je weet het maar nooit. April in Rome, net zo onvoorspelbaar. Een goede meid is op haar toekomst voorbereid, dus ook een ambitieuze hardloopster laat zich niet door een grillige atmosfeer uit het veld slaan. Geen hardloopweer bestaat niet, slechts geprefereerd hardloopweer. Dat laatste was het vandaag duidelijk niet, maar dat eerste dus wel. Hardloopweer.

Niet eens op de hoek van de straat en mijn vestje was al doorweekt. Een “regen”jasje noemen ze dat.. No worries, een echte regenjas is inmiddels onderweg en verwacht ik eind deze week. Mijn petje hield mijn ogen droog zodat mijn lenzen niet uit mijn ogen zouden regenen: het enige écht problematische aan in de regen rennen.

Een enorm voordeel van in de regen lopen: je gaat hárd. Er schijnt meer zuurstof in de lucht te zitten en dat voel je. Mijn tempo ligt altijd aanzienlijk hoger tijdens een rondje in de regen, dat merkt ik vandaag dan ook direct. De eerste kilometer rende ik in euforische staat omdat ik genoot van het hardlopen na 2 dagen sportschool en van het natte gespetter op & om mij heen. In een tempo van precies 7 minuten per kilometer, voor mij vrij snel, ging ik de tweede kilometer in. Het werd iets zwaarder, vooral die extra kilo’s water die ik in mijn kleding mee moest zeulen. Voorzichtig zocht ik via mijn oortjes lekkere up-tempo nummers op en stapte gestaag door. Kilometer 2 & 3 tikten weg en voor ik het wist was ik al bijna klaar. Stiekem genoot ik er zo veel van dat ik het bijna jammer vond.. Totdat het nóg harder begon te regenen en ik zelfs door mijn muziek heen mijn voeten hoorde soppen in mijn schoenen. Gestaag doorrennen en genieten, verstand op nul en gáán. Kilometer 4 was dan ook de snelste van vandaag, met een tempo van 6:11 per kilometer. Tijdens de laatste kilometer begon mijn linkerbeen te protesteren tegen mijn razende tempo, dus nam ik gas terug tot 6:54 per kilometer. Stiekem liep ik nog een heel klein stukje om vlakbij huis, zodat ik nog lekker een paar honderd meter al uitlopend kon nagenieten van mijn verfrissende rondje. Mijn allereerste marathontraining, training 1/71, een verfrissende 5 km in 33:49 minuten stromende regen. 33:49 minuten volop genieten van verse zuurstof, stampende voeten in diepe regenplassen, het gevoel de hele wereld aan te kunnen en nu écht op weg te zijn naar mijn grote droom: 42.195 kilometer helemaal van mij!

 

Advertenties

Geef een reactie